Zespół Szkół im. Tadeusza Kościuszki

w Nehrybce

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Patron
Email Drukuj PDF

 

adeusz Kościuszko pochodził ze średnioszlacheckiej rodziny. Był synem Ludwika Tadeusza Kościuszki Siechnowickiego i Tekli Ratomskiej. Urodził się 4 lutego 1746r. w Mereczowszczyźnie niedaleko Nowogródka na Białorusi. Na chrzcie otrzymał imiona: Tadeusz Andrzej Bonawentura. W 1755r. zaczął uczęszczać do szkoły pijarskiej w Lubieszowie koło Pińska, którą musiał przerwać w 1760 roku z powodu ciężkiej sytuacji rodzinnej. Dzięki wstawiennictwu rodziny Czartoryskich w grudniu 1765 wstępuje do Szkoły Rycerskiej (1765-1794). Uczy się tam historii polskiej i powszechnej, filozofii, języków: polskiego, łacińskiego, francuskiego i niemieckiego, arytmetyki, prawa, ekonomii, geometrii, miernictwa i sztuki inżynierskiej. W 1766 zyskuje tytuł chorążego, w 1768 zostaje kapitanem, a w 1769 jest już podbrygadierem.

Tadeusz Kościuszko

W październiku 1769 wyjeżdża z Polski do Paryża, po otrzymaniu królewskiego stypendium. W Paryżu - stolicy Francji uczęszcza na wykłady do Akademii Malarstwa i Rzeźby, gdzie uczy się rysunków, malarstwa, architektury i inżynierii. W 1774r. wraca do Polski. W 1775 roku po raz drugi wyjeżdża z Polski do Ameryki. Tam bierze udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych. W Filadelfii, we wrześniu 1776 dostaje zadanie fortyfikacji rejonu rzeki Deleware, a już w październiku 1776 otrzymuje nominację na inżyniera pułkownika. Jako inżynier wojskowy fortyfikuje obozy amerykańskiej armii północnej. Bierze czynny udział w walkach pod Saratogą w 1777r. Następnie przechodzi do armii południowej, a tam zostaje mianowany naczelnym inżynierem. Po zakończeniu wojny zostaje członkiem Towarzystwa Cyncynatów. W październiku 1783r. Kongres Stanów Zjednoczonych awansuje Tadeusza Kościuszkę na generała brygady, w rok później nadaje mu Order Cyncynata.

Tadeusz Kościuszko

W lipcu 1784 r Tadeusz Kościuszko przez Paryż wraca do Polski. Przez następnych pięć lat gospodaruje w Siechnowicach. W październiku 1789 r zostaje generałem armii koronnej - otrzymuje stopień generała majora. Tadeusz Kościuszko walczy z Rosjanami, którzy z rozkazu carycy Katarzyny II napadają na Polskę. Szczególnie odznacza się w bitwach pod Włodzimierzem i pod Dubienką, za co otrzymuje order Virtuti Militari. Po przystąpieniu do konfederacji targowickiej króla Stanisława Augusta, Kościuszko podaje się do dymisji i wyjeżdża do Lipska. W sierpniu 1792r. zostaje obywatelem Francji. Planowany jako przyszły wódz powstania w Polsce, bierze czynny udział w pracach sprzysiężenia powstańczego 1793-1794.

Po ogłoszeniu insurekcji w Krakowie 24 marca 1794 Kościuszko zostaje Najwyższym Naczelnikiem Siły Zbrojnej Narodowej. W czasie trwania walk stosuje nową taktykę w zakresie współdziałania broni, starając się rekompensować niedostateczne uzbrojenie i wyszkolenie armii powstańczej. Wykazuje umiejętności w zakresie fortyfikacji polowych. W zwycięskiej bitwie pod Racławicami w kwietniu 1794 rozbija wojska rosyjskie, co umożliwiło spokojniejsze organizowanie armii polskiej i pozyskanie chłopów. Chcąc zjednać mieszkańców wsi ogłasza dwa uniwersały (pod Winiarami 2 V i Połańcem 5 V 1794), znoszące poddaństwo osobiste i ograniczające pańszczyznę. W bitwie pod Maciejowicami w październiku 1794r. Polacy ponoszą klęskę, a sam Kościuszko zostaje ranny i wzięty do niewoli. Więziony jest w twierdzy pietropawłowskiej w Petersburgu.

Po kilku latach zostaje zwolniony przez cara Pawła I (1796), rok później wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych. W lipcu 1798 współtworzy Legiony Polskie we Francji, mimo iż nie ufa Napoleonowi. Wycofuje się z życia politycznego kraju i wyjeżdża do Szwajcarii, gdzie zamieszkuje w Solurze. 2 kwietnia 1817 roku podpisuje akt zwalniający z poddaństwa i uwłaszczający chłopów w jego dobrach w Siechnowicach. Po ciężkiej chorobie Tadeusz Kościuszko umiera 15 października 1817r. Zostaje pochowany w miejscowym kościele, a następnie jego ciało zostaje przeniesione do Krakowa na Wawel.

Kościuszko był legendą dla Polaków, gdy żył i walczył, przewodził duchowo emigracji polskiej. Po śmierci, postać Naczelnika stała się uosobieniem polskiej tradycji niepodległościowej w XIX i XXw. Sprowadzenie prochów Kościuszki na Wawel w 1819r. było wielką narodową demonstracją. Trzy lata później dla upamiętnienia jego osoby rozpoczęto budowę kopca pod Krakowem. Kopiec "Kościuszki" do dziś stanowi świadectwo tego, kim był dla współczesnych i obecnych pokoleń, jeden z największych polskich bohaterów narodowych.

Tadeusz Kościuszko